بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای دکتر فرهاد رهبر! اینجا دانشگاه است یا….؟!
جناب آقای دکتر فرهاد رهبر، ریاست محترم دانشگاه تهران؛
آنچه اینک پیش روی شماست، رنجنامه ای است از سوی جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران در اعتراض به از بین رفتن فضای مناسب برای تحصیل و خلاقیت علمی، که بوسیله رفتار برخی از دانشجویان، در شکستن حریمها و هنجارهای اخلاقی و آداب اجتماعی، پدید آمده است.
اکنون این چند کلام را خطاب به جنابعالی تنظیم نموده ایم تا اتمام حجتی باشد با شما و تمام مسئولین ذیربط.
جناب آقای دکتر فرهاد رهبر؛
دانشگاهی زاینده علم و پویا خواهد بود که برخوردار از فرهنگی سالم و محیطی آرام و بانشاط برای تحصیل علم و انجام پژوهش های علمی باشد؛ و نمی توان با رفتارهای هنجارشکنانه (که نتیجهای جز درگیری ذهنی و عاطفی دانشجویان با مسائل مبتذل ندارد)، چنین محیط سالمی را پدید آورد.
هماکنون وضعیت فرهنگی موجود در دانشگاه تهران از این جهت بسیار اسف بارتر از آن چیزی است که از یک دانشگاه انتظار میرود؛ البته این وضعی است که پیشینیان به وجود آورده اند ولیکن اگر هم اکنون شما به داد دانشجو، دانشگاه و محیط علمی نرسید، روزی فرا خواهد رسید که از عدم تحرکتان حسرت خواهید خورد. “وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فی غَفْلَةٍ ” (مریم/
۳۹)ریاست محترم دانشگاه تهران؛
انتظار به حق و به جای دانشجویان دانشگاه تهران از شما و سایر مسئولین، کار مناسب فرهنگی و بیان و ترویج ارزشهای والای انسانی است؛ ولی کار فرهنگی منافاتی با برخورد قانونی با مظاهر علنی فساد و بی بند و باری ندارد و هرگز نمی تواند به عاملی برای توجیه بی تفاوتی و بی توجهی مسئولین تبدیل گردد!
البته ما، دانشجویانی را که از حجاب خوبی برخوردار نیستند، متهم به فساد نمی کنیم، ولی بیتردید چنین رفتارهایی منشاء مفاسدی برای سایر دانشجویان است؛ گاهی با افرادی مواجه میشویم که محیط دانشگاه را با عشرتکده اشتباه گرفتهاند! این عده قلیل نه به قانون احترام میگذارند نه به عرف جامعه علمی و دانشگاه. یقینا اگر با اینان برخورد مناسب صورت نگیرد، به فساد خود ادامه داده، محیط اطراف خود را نیز به گناه وتباهی میکشانند.
جناب آقای دکتر رهبر؛
دغدغه ما واژگونه شدن کرامت انسان و ریخته شدن قبح و حرمتِ گناه و فساد است؛ و آنچه جای بسی تامل، تاسف و ناراحتی است نه فقط این پدیده بیغیرتی و بیعفتی، که تساهل و تسامح شما مسئولین در این مساله ساده انسانی است! و مگر احکام اسلامی جز برای زندگی آرام و بانشاط افراد جامعه است؟! مساله اصلی ما این است که “حدود الله منقوضه و انتم لاتفزعون”؛
و در این زمینه، همه خواسته ما از شما و مسئولین ذیربط این است که ضمن برخورد صحیح قانونی و قاطع با این افراد، که علیرغم تعداد اندکشان، خسارتی بس سنگین برای جامعه دانشگاهیاند، بیش از این اجازه اشاعه فحشا را در محیطی که باید منشا علم و ایمان باشد، ندهید.
و به عنوان حسن ختام، قسمتی از بند “م” وصیت نامه سیاسی الهی امام را یادآور می شویم:
باید همه بدانیم که آزادى به شکل غربى آن، که موجب تباهى جوانان و دختران و
پسران مىشود، از نظر اسلام و عقل محکوم است و تبلیغات و مقالات و سخنرانیها و کتب و مجلات برخلاف اسلام و عفت عمومى و مصالح کشور حرام است. و بر همه ما و همه مسلمانان جلوگیرى از آنها واجب است. و از آزادیهاى مخرب باید جلوگیرى شود. و از آنچه در نظر شرع حرام و آنچه برخلاف مسیر ملت و کشور اسلامى و مخالف با حیثیت جمهورى اسلامى است بهطور قاطع اگر جلوگیرى نشود، همه مسئول مىباشند. و مردم و جوانان حزب اللهى اگر برخورد به یکى از امور مذکور نمودند به دستگاههاى مربوطه رجوع کنند و اگر آنان کوتاهى نمودند، خودشان مکلف به جلوگیرى هستند. خداوند تعالى مددکار همه باشد.ومن الله التوفیق
جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران
بهار
۸۹
